counter create hit

مطالب مرتبط:

واکنش جالب توجه سیروان درباره انتقاد بعضی سلبریتی ها از وضعیت موجود

موسیقی پارس_حسام سلیمانی: «سیروان خسروی» با انتشار پستی در صفحه شخصی خود، به شدت از پست های انتقادی برخی سلبریتی ها گلایه کرد. سیروان خسروی در صفحه مجازی خود نوشت: «مشمئزکننده تر از وضعیت اسفناک کشور، پست های انتقادی سلبریتی هایی هس ...

عناوین روزنامه های ورزشی ۲۲ فروردین ۹۷/ باشگاه های ایرانی؟ نو کامنت! +تصاویر

تیتر نیم صفحه نخست روزنامه های ورزشی چهارشنبه ۲۲ فروردین ۹۷ به مسائل مهم روز ورزش از جمله فوتبال پرداخته است.

آیا اقتصاد دست دولت نیست

بررسی اعداد مربوط به مالکیت دولت در اقتصاد ایران نشان می دهد برخلاف برخی اظهارنظرهای سیاسی و غیرعلمی حدود ۷۰درصد از اقتصاد ایران در اختیار دولت است.

طراحی جدید منزل در سال نو

سال که نو می شود، فرقی ندارد که سال میلادی باشد و یا سال ایرانی و نوروز، وسوسه ایجاد تغییر و تحول در افراد شکل می گیرد. همه ما ناخودآگاه می خواهیم نو شدن را با سالی که می آید همراه کنیم و هرچند مختصر، ولی مفید، تنوعی در روند تکراری روزگار و محیط اطراف خود پدی ...

لاشه یک قلاده پلنگ در شیروان پیدا شد/عکس

مهر نوشت: مدیرکل محیط زیست خراسان شمالی گفت: لاشه یک قلاده پلنگ که بزرگ ترین گربه سان ایران است، در حوالی روستای زو شهرستان شیروان توسط دوستداران محیط زیست و اهالی روستا پیدا شد. ...

جایزه بهترین فیلم اول در جشنواره جهانی فیلم فجر اهدا می شود

امسال برای نخستین بار در جشنواره جهانی فیلم فجر جایزه ای به فیلم های اول اهدا می شود که داوران این بخش شامل ۲ سینماگر خارجی و یک ایرانی خواهد بود.

۷ خوراکی شادی آور!

عدس، میزان سروتونین تولیدشده در مغز را افزایش می دهد. این اتفاق، وضعیت ذهنی شادتر و آرام تری را می سازد و اضطراب را کمتر می کند. همین هورمون به پایدار نگه داشتن قند خون کمک می رساند و مانع از نوسانات خلق وخویی می شود. به علاوه، عدس حاوی میزان زیادی از فول ...

فروش خرمای بم به نام عربستان!

در یکی از بزرگترین فروشگاه های پاکستان به نام الفتح خرمای بم به نام عربستان فروخته می شود.

«روتوش» بهترین فیلم جشنواره بوداپست شد

فیلم کوتاه «روتوش» به کارگردانی کاوه مظاهری جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه بین الملل جشنواره ای در شهر بوداپست مجارستان را دریافت کرد.

فروش GTA V از بهترین فیلم های سینمایی نیز بیشتر بوده است

بر اساس صحبت های یکی از تحلیل گران صنعت فیلم و بازیسازی، GTA V توانسته از تمامی فیلم های سینمایی فروش بیشتری داشته باشد و آماری باورنکردنی از خود به جای بگذارد. در ادامه با وینفون همراه باشید. این موضوع که بازی GTA V یکی از موفق ترین و پرطرفدارن ترین ...

یک تساوی دیگر در کارنامه شفر ؛ نکته جالب درباره تساوی های تیم شفر

استقلال برای دومین مرتبه در حضور شفر برد را با تساوی در لیگ برتر عوض کرد و نتوانست از برتری خود دفاع کند تا به این ترتیب دهمین تساوی تیم شفر رقم بخورد. سرمربی آلمانی استقلال بعد از حضور در تهران ۷ تساوی در لیگ برتر و ۳ تساوی در لیگ قهرمانان آسیا را ...

عکس ؛ وقتی کریمی استقلالی ها را متوقف می کند !

عکس ؛ وقتی کریمی استقلالی ها را متوقف می کند !

دیدار استقلال و شاگردان فیروز کریمی شرایطی برگزار شد که آبی های تبریزی انگیزه خاصی برای ادامه مسابقات ندارند. آنها که نه دغدغه سقوط دارند و نه امیدی برای کسب سهمیه آسیایی می شود برایشان متصور شد، روز گذشته مقابل استقلال قرار گرفتند. بی تفاوتی گسترش ...

تصاویری از تمرین تیم بارسلونا پس از حذف از لیگ قهرمانان اروپا

تصاویری از تمرین تیم بارسلونا پس از حذف از لیگ قهرمانان اروپا

چهره بازیکنان بارسلونا به خوبی ناراحتی و سرخوردگی شان از این حذف ناباورانه را نشان می دهد. بارسلونا پس از حذف از لیگ قهرمانان اروپا، از امروز تمریناتش برای بازی با والنسیا را از سر گرفت. آبی اناری ها که سه شنبه شب در المپیکو محو نمایش ت ...

مراسم ترحیم برجام در پنجمین شب نطنز

مراسم ترحیم برجام در پنجمین شب نطنز

به گزارش جهان نیوز، پنجمین شب طنز انقلاب اسلامی با عنوان «نطنز»، دوشنبه، 20 فروردین ماه همزمان با روز فناوری هسته ای در محل تالار اجتماعات حسینیه هنر تهران با حضور علاقه مندان به عرصه طنز و کمدی و با اجرای برنامه هایی نظیر شعرخوانی طنز، استندآپ کمدی، ترانه خوانی طنز، کل ...

موشن گرافیک | گردشگران مناطق آزاد کشور در نوروز ۹۷

آیا می دانید چند میلیون گردشگر در نوروز ۹۷ به مناطق آزاد ایران سفر کردند؟ ویدئوی زیر را ببینید.

نظر هگل در مورد "طنز عینی" مغلوب ساختن پیشی جستن

نظر هگل درباره «طنز عینی» ترامپ

در مورد دونالد مغلوب ساختن پیشی جستن خطوط پول چه می تواند هگل آموزش ؟ شاید میخوام صدای عجیب و غریب اما بسیاری از چیزها است. هگل در بررسی Antares در مورد طنز (هستند) های عاشقانه, ملودی, انتقاد از آن به عنوان نفی توخالی رد. به عنوان آنچه که به رئیس خود را از هر گونه اساسی محتوا می داند همه چیز مسخره است ... یک نوع از "شوخی پیامبر (ص) که هر چیزی را که می خواهد بهانه برچسب در سوزاندن قرآن شخصی لنگر پشتیبانی گذارد".   "این هنرمند است که هدف اصلی از این کار هنری در نتیجه فعالیت اصلی این است. یاری نیروی انگاره‌های ذهنی و بارقه‌های فکری و شیوه‌های چشمگیر تفسیر، هر چیزی را که می‌خواهد عینی شود و می‌کوشد شکلی استوار در واقعیت به دست آورد یا به نظر می‌رسد از پیش دارای چنین شکلی در جهان بیرون است ویران کند و منحل سازد».   امروزه به سادگی می‌توان همین خط را در روشنفکران پست‌مدرنی مشاهده کرد که با وسواس در حال «واسازی» هرگونه نهاد یا ارزش اجتماعی‌اند. خب، هگل در مقابل چنین طنازی پوچی چه می‌گذارد؟ معمولا نظر هگل را محافظه‌کارانه تلقی کرده‌اند: به جای هرج‌و‌مرج خانمان‌برانداز طنز رمانتیک، باید بر امر «نیک» و «حقیقت» مستتر در عادات اجتماعی، یعنی همان هسته عقلانی‌اش، تأکید کرد... اما موضع هگل در اینجا به این سادگی‌ها هم نیست.   اولا، اصل مخالفتش با طنز فردی این نیست که این طنز با جدی‌نگرفتن و نسبی‌کردن محتوای عینی دست به نابودی آن می‌زند، بلکه به نظرش این موضع خانمان‌برانداز طنازانه در اصل عمیقا اخته است. در واقع هیچ خطری ندارد، فقط کارش این است که به فرد طناز توهم آزادی درونی و برتری دهد. هنگامی که افراد در تار‌و‌پود کهنه و رخنه‌ناپذیر روابط اجتماعی گیر می‌افتند، تنها راه ابراز سوژگی‌شان پناهگاه امن جوک‌هایی است که به‌گمان‌شان بیانگر برتری درونی‌شان نسبت به وضعیت است.   پیشنهاد هگل در مقابل طنز رمانتیک فردی، طنز هستی‌شناختی به‌مراتب رادیکال‌تری است، طنزی که نمایانگر عمق دیالکتیک است. او درباره آیرونی سقراطی می‌گوید، «طنز و تجاهل سقراطی، مثل تمام فعالیت‌های دیالکتیکی، به آنچه هست - در وجه بی‌واسطه‌اش - نیرو می‌بخشد، منتها فقط به این قصد که امکان انحلالی که در خود آن هست فعلیت یابد؛ می‌توانیم این را آیرونی یا طنز کلی و جامع جهان بنامیم».   هدف رویکرد دیالکتیکی که تخاصم را ذاتی واقعیت می‌داند نفی کارکرد واقعیت نیست؛ بلکه می‌گذارد واقعیت همانی باشد که هست (یا همانی که مدعی آنست)، و از این‌رو می‌گذارد خودش خود را نابود کند. این طنز به نوعی عینی است، پس جای تعجب ندارد که در گفتاری کوتاه (و متأسفانه بسط‌نیافته)، پیشنهاد هگل در مقابل «طنز فردی یا سوبژکتیو» چیزی است که آن را «طنز عینی» می‌نامد:   وقتی «آنچه در طنز مهم است ابژه طنز و پیکربندی آن در بازتاب سوبژکتیوش است، آنگاه ما ازین طریق کم‌کم به نوعی الفت فزاینده با ابژه دست می‌یابیم، به نوعی از طنز عینی. [...] فرم یا صورت مورد نظر در اینجا فقط وقتی رخ می‌نماید که سخن‌گفتن از ابژه در نام‌بردن از آن خلاصه نشود، بسان کتیبه یا سرنبشته‌ای نباشد که صرفا درباره آن ابژه کلی‌گویی می‌کند؛ فرم مورد نظر فقط زمانی آشکار می‌شود که علاوه بر این‌ها احساسی عمیق، مزاحی دلنشین، تأملی خلاق، و تکاپوی هوشمندانه قوه تخیل هم در کار باشند که، همچون شعر، کوچک‌ترین جزئیات را جان بخشند و بسط دهند».   در اینجا با طنزی مواجهیم که با تأکید بر جزئیات مهمی که نشان از علایم بیماری دارد، ناسازگاری‌ها و تخاصم‌های درونی نظم موجود را بیرون می‌کشد. بنابراین آیا شایسته نیست از چنین نشانه‌هایی به این ایده رسید که راه گذر از خود تمامیت اجتماعی تخاصم‌هایی است که وارونگی کمیک به بار می‌آورد؟ آزادی تبدیل می‌شود به ترور، شرافت به چرب‌زبانی- آیا این قبیل وارونگی از همان جنس مکر عقل نیست؟   آیا می‌توان نمونه‌ای وحشتناک‌تر از «طنز عینی» استالینیسم تصور کرد، از وارونگی کمیک آمال رهایی‌بخش به وحشت خشونت خودویرانگر؟ آیا، به این معنا، استالین به نوعی بزرگ‌ترین طناز قرن بیستم نبود؟ و آیا، در زمان ما، آزادی فردی در انتخاب کالاها نیز طنزی بیش نیست که حقیقت آن وضعیت استیصال کارگرانی بدون ضمانت شغلی است؟ با توجه به اینکه بزرگ‌ترین دستاورد دوران استالین جوک‌های سیاسی بود، آدم وسوسه می‌شود یک ‌بار دیگر نقل‌قول مشهور برشت را درباره بانک‌ها بازنویسی کند: در مقابل جوکی که خود سیاست استالینیستی است حتی بهترین جوک‌های ضداستالین هم ارزشی ندارد.   یا شاید در همین دوران خودمان بتوان گفت، در مقابل جوکی که سیاست واقعی ترامپ است حتی بهترین جوک‌های ضدترامپ هم ارزشی ندارد. تصورش را بکنید که چند سال پیش یک کمدی‌پرداز می‌خواست روی صحنه برنامه‌اش را بر پایه گفته‌ها، توییت‌ها و تصمیمات ترامپ اجرا کند. آن‌موقع چنین طنزی چیزی غیرواقعی و اغراق‌آلود به نظر می‌رسید. به همین خاطر، ترامپ پیش از هر چیز مضحکه خودش است، چون واقعی‌بودن بسیاری از کارهایش به مراتب خنده‌دار از هرگونه مضحکه کارهایش توسط دیگران است.   نقد هگل از طنز فردی امروزه بیش از پیش عینیت دارد. یکی از افسانه‌های رایج درباره نظام‌های کمونیستی سابق اروپای شرقی، وجود اداره‌ای در پلیس مخفی بود که کارش ساختن (و نه صرفا جمع‌آوری) و رواج جوک‌های سیاسی علیه نظام کمونیستی و عواملش بود، گویی آنها از کارکرد ایجابی و ثبات‌بخش جوک‌ها آگاه بودند (جوک‌های سیاسی راهی ساده و قابل تحمل پیش پای مردم عادی می‌گذارند تا خودشان را خالی کنند و یأس‌شان را کاهش دهند).   و در سطحی دیگر همین امر در مورد ترامپ صدق می‌کند. به خاطر بیاورید چند بار تا به حال رسانه‌های لیبرال اعلام کرده‌اند که مچ ترامپ را گرفته‌اند و آبروی او را برده‌اند (مثل وقتی که والدین سرباز قهرمانی را که در جنگ کشته شده بود مسخره کرد، یا درباره رفتار نامناسبش با زنان لاف زد و غیره). صاحب‌نظران متبختر لیبرال در حیرتند از اینکه حملات ممتد نیشدارشان به سخنان بی‌ملاحظه و نژاد‌پرستانه و ضدزن ترامپ، حرف‌های خلاف واقعش، چرندیات اقتصادی‌اش و غیره، نه‌تنها هیچ لطمه‌ای به او نزده بلکه شاید کمی هم به محبوبیتش افزوده.   آنها حواس‌شان به کارکرد همذات‌پنداری نیست: قاعده این است که ما نه فقط، و نه حتی در درجه اول، با نقاط قوت بلکه با نقاط ضعف دیگران همذات‌پنداری می‌کنیم. معنی‌اش این است که هرچه نقاط ضعف ترامپ را بیشتر مسخره کنیم آدم‌های عادی بیشتر با او همذات‌پنداری می‌کنند و حملات به او را حملاتی متفرعنانه علیه خودشان می‌پندارند.   در حالی‌ که طرفداران ترامپ دائما رویکرد تحقیرآمیز و از بالای نخبگان لیبرال را نسبت به خود حس می‌کنند، پیام نامحسوس سخنان عوامانه ترامپ برای مردم عادی این است: «من هم یکی هستم از شما!». همان‌طور که آلنکا زوپانچیچ به‌طرزی موجز بیان کرده، «انتخاب ترامپ به وضوح نشان داد کسانی که شدیدا از فقر رنج می‌برند در راه کسانی می‌جنگند که شدیدا ثروتمندند. و چپ هم کاری نمی‌کند مگر سرزنش و توهین به آنها». و شاید باید اضافه کنیم که چپ بدترین کار را کرد: «درک» آن از گیجی و بی‌بصیرتی فقرا «از بالا و تحقیرآمیز» بود... ناب‌ترین شکل این تبختر چپ لیبرال خود را در قالب ژانر جدید تاک‌شوهای سیاسی-تحلیلی-کمدی نشان می‌دهد (جان استوارت، جان الیور،...) برنامه‌هایی که ناب‌ترین نمود تبختر نخبگان لیبرال است:   «مضحکه‌کردن ترامپ در بهترین حالت حواس آدم را نسبت به سیاست‌های واقعی او پرت می‌کند؛ و در بدترین حالت کارش تبدیل کل سیاست به چیزی مسخره است. این فرایند هیچ ربطی به مجری برنامه یا نویسندگان یا انتخاب‌شان ندارد. ترامپ نامزدی‌اش را بر مبنای بازی‌کردن نقش یک آدم بد مسخره بنا کرد - نقشی که دهه‌ها در فرهنگ عامه عهده‌دارش بود. اصلا نمی‌شود کسی را مضحکه کرد که خودش مضحکه خودش است و بر همین مبنا هم به جایگاه ریاست‌جمهوری آمریکا رسیده».   امیر گلابی     sharg​hdaily.‎​ir امتیازدهی به محتوی 7 1 50% با این خبر موافقمبا این خبر مخالفم